AGIOn kan maximum 10% van zijn investeringsmiddelen aanwenden voor het subsidiëren van zware didactische apparatuur.
AGIOn beslist elk werkjaar opnieuw over het al dan niet subsidiëren van zware didactische apparatuur .

Wat wordt verstaan onder 'zware didactische apparatuur'?

Het begrip ‘zware didactische apparatuur’ werd geïntroduceerd door het decreet van 31 juli 1990 betreffende het onderwijs II.
Het begrip is echter niet eenduidig te definiëren; de wetgever heeft geoordeeld dat het begrip aangepast moet kunnen worden aan de evoluties. Zware didactische apparatuur is niet gebonden aan strakke criteria, er zijn wel "richtinggevende" principes die op elkaar inspelen en elkaar aanvullen, nl.:

• het gaat om "dure" apparatuur. De aankoop kan niet of nauwelijks door de werkingstoelagen gedragen worden.
• het gaat om "didactische" apparatuur. Om die reden alleen al blijft het toepassingsgebied beperkt tot de onderwijsinstellingen. Internaten en CLB’s hebben in essentie geen didactische opdracht. In de praktijk laat de nood aan zware didactische apparatuur zich nagenoeg uitsluitend gelden in het technisch en beroepsonderwijs.
• het gaat om "zware" apparatuur. De apparatuur neemt een zekere ruimte in beslag en vereist niet zelden een eigen lokaal (bv. praktijklokaal). De zware didactische apparatuur is evenwel niet gebonden aan het gebouw zelf. 
• zware didactische apparatuur kan bestaan uit één toestel/machine/apparaat of uit een verzameling van onderling noodzakelijke toestellen/machines/apparaten.
• de zware didactische apparatuur moet inspelen op een specifieke en duidelijk aanwijsbare didactische nood van de school.